1994
Կոնդ
«Կան լուրեր, որոնց համար դռներն էլ են նեղ։»

Նոր վեպ · Երևան, 2026
«Ամենամեծ պայթյունները ձայն չունեն։»
Վեպ ընկերության, նախանձի և պատերազմի մասին՝ Երևանի հին Կոնդից մինչև առաջնագիծ։ Երեսուն տարի, երկու պատերազմ և մի տետր, որը չպետք է գտնվեր։
Նոյեմբերի 5-ից՝ գրախանութներում
«Զանգակ» և «Բուկինիստ»
Գրքի մասին
Կոնդ, 1994։ Երեքամյա Սամվելը դեռ չգիտի, որ հայրն այլևս չի վերադառնալու։ Երկու դուռ այն կողմ մեծանում է Տիգրանը՝ փողոցի չթագադրված թագավորը, որին խաղը միշտ սպասում է։
Իսկ մի հին բլինդաժում, բարձի մեջ, տարիներով սպասում է կապույտ կազմով մի տետր՝ առաջին էջին զգույշ ձեռագրով. «Ուրիշներին կարդալ չի կարելի։ Ընդհանրապես»։
«Երկրորդ բարձ»-ը վեպ է ընկերության, խղճահարության, լռության և այն ճշմարտության մասին, որը միշտ գիտի վերադարձի ճանապարհը։
Ժամանակագրություն
1994
Կոնդ
«Կան լուրեր, որոնց համար դռներն էլ են նեղ։»

2014
Բանակ
«Որոշ ճանապարհներ չափվում են ոչ թե կիլոմետրով, այլ լռությամբ։»
2016
Ապրիլ
«Ամենակարճ գիշերները երբեմն ամենաերկարն են։»
2020
Պատերազմ
«Կան աշուններ, որոնք ոչ ոք չի ուզում հիշել։»
2022
Վերադարձ
«Թաքցվածը գիտի վերադարձի ճանապարհը։»
Հերոսները · 1994
Սամվելն ու Տիգրանը մեծանում են կողք կողքի։ Երեսուն տարի անց նրանց ընկերությունը կանցնի բանակի, երկու պատերազմի և մի ճշմարտության միջով, որը տարիներով սպասել է բարձի մեջ։


Սամվել
Կոնդ, 1994
«Նա խաղում էր իրենց նեղ փողոցում՝ մի գդալով ու մի դատարկ ամանով, որ մայրը տվել էր, որպեսզի հաց թխելու ժամանակ չխանգարի։»

Տիգրան
Կոնդ, 1994
«Նա պարզապես գալիս էր, և խաղը սկսվում էր։ Չէր գալիս՝ խաղը սպասում էր։»
Գլուխ իններորդ · Ապրիլ
01.04.2016 · 06:52
Հետո, երբ պատմում են, ասում են՝ «սկսվեց հրետակոծությունը»։ Բառերը մաքուր են։ Իրականությունը մաքուր չէ։ Իրականությունը սկզբում ձայն է՝ այնպիսի ձայն, որ մարմինդ լսում է ականջներից առաջ։ Մարմինդ արդեն գետնին է, երբ միտքդ դեռ հարցնում է՝ թե ինչ էր դա։ Հետո հողն է՝ բերանիդ մեջ, օձիքիդ տակ, ամենուր։ Հետո՝ գոռոցները. ոչ թե վախի, այլ հրամանի գոռոցներ, որոնց մեջ վախը թաքնված է այնպես, ինչպես ջուրը՝ պատի մեջ։
«Երկրորդ բարձ» · Աբրահամ Հայրապետյան
Հողի տակ լռություն էր՝ այն խորը, հին լռությունը, որ լինում է միայն հողի տակ։
Ամենամեծ պայթյունները ձայն չունեն։
Երեք քայլ ու մի բարձ։
Վառած լապտերը մոտեցրեց՝ ափով ծածկած, ինչպես սովորեցրել էին։
Ժպտացող տղաներ, որ չգիտեին՝ ինչ է լինելու իրենց հետ։
Լելե Թեփե · 2020
Մութ է։ Շարժեք լապտերը՝ մկնիկով կամ մատով։
Գիրքը
Քաշեք էջը կամ սեղմեք եզրին։ Էջանիշները տանում են դեպի գլուխները։
Մի էջի անկյուն ծալված է։ Ինչ-որ մեկը ուզել է վերադառնալ այստեղ։
ԱԲՐԱՀԱՄ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ
Երկրորդ բարձ
վեպ






Մնացածը՝ գրքում։
Ինչպես պատվիրելԷջեր գրքից
Սեղմեք էջի վրա՝ այն կարդալու համար։
Մոտեցրեք կուրսորը կամ սեղմեք՝ բառերը կցրվեն և նորից կհավաքվեն։
Բովանդակություն
Կան լուրեր, որոնց համար դռներն էլ են նեղ։
Ամեն թագավորություն սկսվում է մի գնդակից։
Առաջին սահմանները գծվում են բակերի միջև։
Մի օր դասարանի դուռը բացվում է, և ոչինչ այլևս նախկինը չէ։
Ամենածանր բառերն այն են, որ ոչ ոք չի ասում։
Կան տողեր, որ գրվում են միայն մեկ հոգու համար։
Բոլորն ասում են, թե ուր են գնալու։ Մեկը լռում է։
Որոշ ճանապարհներ չափվում են ոչ թե կիլոմետրով, այլ լռությամբ։
Ամենակարճ գիշերները երբեմն ամենաերկարն են։
Երբեմն մարդուն ճանաչելու համար պատերազմ է պետք։
Կյանքը շարունակվում է. հարցը միայն այն է, թե ինչպես։
Հեռավորությունը միշտ չէ, որ քարտեզի վրա է։
Կան աշուններ, որոնք ոչ ոք չի ուզում հիշել։
Որոշ տեղեր սպասում են մարդուն։
Ամենամեծ պայթյունները ձայն չունեն։
Մի գիշեր կա, որ տևում է տարիներ։
Ոչ բոլոր վերքերն են երևում։
Նորը գալիս է առանց թակելու։
Ասելը համարձակություն է. լսելը՝ սեր։
Թաքցվածը գիտի վերադարձի ճանապարհը։
Հրատարակություն
2026
Հեղինակային տպագիր գիրք՝ հրատարակված Երևանում, 2026 թվականին։ Պատմություն, որ սկսվում է 1994-ին և ավարտվում 2022-ին։
ՔԱՇԵՔ՝ ՊՏՏԵԼՈՒ ՀԱՄԱՐ
Պատվիրել
3 500 ֏
«Երկրորդ բարձ»-ը կարելի է պատվիրել միայն մեր սոցիալական էջերի միջոցով՝ Instagram-ում կամ Telegram-ում։
Նոր տպաքանակներ, ընթերցումներ և հեղինակի նամակներ։ Առանց սպամի։